آخرین اخبار : 

سالی ۲۸۳ هزار نفر از روستاها مهاجرت می كنند

یش از ۵۷ هزار آبادی در ایران خالی از سكنه شده است
۱۲ درصد روستاهای ایران در حد خیلی فقیر طبقه بندیشدهاند .سهم گوشت، لبنیات،سبزی   و میوه در سبد غذایی روستاییان كاهش و سهم قند، نشاسته و چربی افزایش یافته است.
طی ۴ دهه گذشته جمعیت روستایی كشور كاهشی بیش از ۳۰ درصد را تجربه كرده است.
به گزارش خبرنگار ما طبق اعلام مركز آمار ایران علی رغم رشد سریع جمعیت طی این سال ها جمعیت روستایی كشور كاهش قابل ملاحظه ای را تجربه كرده است.
آخرین آمار اعلامی نشان می دهد در حال حاضر ۲۳ میلیون و صد هزار نفر از جمعیت ایران را جمعیت روستایی تشكیل می دهد كه این رقم ۳۸ درصد از كل جمعیت ایران را شامل می شود این در حالی است كه در سال ۱۳۳۵ میزان جمعیت روستانشین ایران كمی بیش از ۶۸ درصد بوده است.

كل جمعیت ایران طی این سال ۱۸ میلیون و ۹۵۴ هزار نفر محاسبه شد كه از این میان ۱۳ میلیون و یك هزار نفر ساكن روستاهای كشور بوده اند.
كاهش چشمگیر جمعیت روستایی در ایران به دلیل مهاجرت روستاییان به شهرها و عواملی نظیر ادغام روستاها در شهرهای اطراف است.
این مسأله سبب شده است كشاورزی به عنوان محوری ترین بخش اقتصاد طی این سال ها تضعیف شود.
طبق محاسبات صورت گرفته نرخ رشد سالانه جمعیت روستایی كشور از ۳/۲ درصد در دهه ۶۵-۱۳۵۵ به ۴/۰ درصد در دهه ۷۵-۱۳۶۵ تقلیل یافته است كه این روند كاهشی در حال حاضر نیز طی شده است.
كاهش نرخ رشد جمعیت روستایی در ایران در شرایطی رخ داده است كه جمعیت ایران رشدی قابل توجه را دارد.
بررسی میزان پراكنش جمعیت در روستاهای كشور نشان می دهد كه روستاهای دارای تا ۱۰۰ خانوار جمعیت، بیش از ۸۰ درصد از كل تعداد آبادی های كشور را به خود اختصاص داده اند و ۳۱ درصد كل جمعیت روستایی و ۳/ ۳۸ درصد خانوار بهره بردار روستایی در آنها مستقر هستند از این رو سهم قابل ملاحظه ای از جمعیت بهره بردار روستایی كه مسؤولیت سهم عمده ای از تولید كشاورزی را برعهده دارند در روستاهای كوچك (تا ۱۰۰ خانوار)  مستقرند.
براساس این گزارش جمعیت عشایری كشور نیز طی این سال ها كاهش قابل ملاحظه ای را تجربه كرده است كه این اتفاق در اثر اجرای طرح هایی مبنی بر اسكان عشایر صورت پذیرفته است. جمعیت عشایر ایران حدود ۳/۱ میلیون نفر است كه ۷/ ۵۱ درصد این جمعیت را مردان تشكیل می دهد. به عبارت دیگر نسبت جنسی مرد به زن ۱۰۷ است. بزرگترین گروه سنی جمعیت عشایری، ۱۱ تا ۲۴ ساله ها هستند كه ۷/۳۶ درصد جمعیت را تشكیل می دهند و گروه كمتر از یك تا ۱۰ سال نیز با سهم جمعیتی ۲/۳۰ درصد در مرتبه بعد قرار دارند. تعداد آبادی های كشور نیز در این دوره كاهش قابل ملاحظه ای را تجربه كرده است به طوری كه طی ۴ دهه گذشته بخش عمده ای از آبادی ها خالی از سكنه شده اند. آخرین سرشماری صورت گرفته در سال ۱۳۷۵ نشان داد بیش از ۵۷ هزار و ۷۰۷ آبادی در ایران خالی از سكنه شده اند كه البته این رقم طبق نمونه گیری های سال های اخیر به بالاتر از ۶۲ هزار آبادی رسیده است.
براساس این گزارش ۶۰ درصد فعالیت های روستاییان را كشاورزی تشكیل می دهد. هرچند كشاورزی محور كاری اغلب روستاهاست اما كشت سنتی و بی بهره بودن از وسایل و تكنولوژی جدید كشاورزی، راندمان كاری در این بخش را پایین آورده است.
حدود ۴۷ درصد ساكنان روستاها را بی سوادان مطلق تشكیل می دهند كه متوسط سن آنها بالاتر از ۵۰ سال است با این حال از بین باسوادان نیز ۳/۵۱ درصد آنان فقط تحصیلات ابتدایی دارند.
آخرین سرشماری صورت گرفته در ایران نشان داد طی دهه ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۵ بیش از دو میلیون و ۸۰۰ هزار روستایی از روستاهای محل اقامتشان مهاجرت كرده اند.
براساس اعلام مركز آمار ایران سالانه به طور متوسط ۲۸۳ هزار روستایی از محل تولدشان به شهرها مهاجرت می كنند كه بخش عمده ای از مهاجران را نیروهای كار جوان تشكیل می دهد. همین امر سبب می شود روستاهای ایران از نیروی كاری كه به سختی به آن احتیاج دارند محروم شوند.
توسعه نامتوازن، نبود امكانات لازم برای تحصیل، پایین بودن سطح رفاه اجتماعی در روستاها و بیكاری گسترده روستاییان مهمترین دلایل مهاجرت آنها به شهرها را تشكیل می دهد. كارشناسان معتقدند مهاجرت یك باره روستاییان به شهرها در این سطح گسترده تا حدی موجب برهم خوردن نظم طبیعی زندگی در شهرهای كشور می شود.
هرچند طی دو دهه اخیر ۵۱ هزار روستا آبرسانی و به ۵۰ هزار روستا برق رسانی شده است اما هنوز میزان محرومیت رفاهی و خدماتی در روستاها به حدی شدید است كه این اقدامات نیز نتوانسته كاهشی در فاصله رفاهی و خدماتی میان شهرها به ارمغان آورد.
این گزارش حاكی است ۱۲ درصد از روستاهای ایران در حد خیلی فقیر طبقه بندی شده و ۳۸ درصد آنها نیز فقیر محسوب می شوند.
در این میان تنها ۴۰ درصد از روستاها را می توان از حیث فراهم بودن و تنوع منابع درآمدی در حد خوب و دارای درآمد مناسب دانست.
تعداد افراد شاغل خانوارهای روستایی ۶/۱ نفر و متوسط تعداد افراد دارای درآمد ۴/۱ نفر بوده است. ۷/۹ درصد خانوارها نیز بدون فرد شاغل زندگی می كنند كه با توجه به متوسط اعضا در خانواده های روستایی كشور كه معادل ۴/ ۵ نفر است، بار سنگین معیشت در این مناطق ایجاد شده كه معرف فقر مزمن در اجتماع روستایی  است.
براساس مطالعاتی كه در انستیتو تحقیقات تغذیه ای و صنایع كشور صورت گرفته طی ۱۰ سال گذشته دو نوع تحول عمده در سبد غذایی خانوار روستایی رخ داده است. در این دوره كمیت و وزن سبد كاهش داشته و یك جابه جایی نیز پدیدار شده است.
بررسی ها نشان می دهد وزن گوشت، لبنیات، سبزی و میوه در سبد غذایی خانوار روستایی كاهش یافته و جای خود را به كالاهای نشاسته ای، چربی و قند داده است.
به عبارت دیگر فشارهای تورمی به تدریج سیری شكم را به قیمت كاهش سیری سلولی (دریافت كالری ها و ویتامین های مورد نیاز) در خانوار روستایی ایجاد كرده است.
مطالعات این انستیتو نشان می دهد ۲۰ درصد جامعه ،دسترسی اقتصادی به منظور سیری شكم ندارند و حدود ۵۰ درصد برای تأمین سیری سلولی دچار مشكل هستند. به عبارت دیگر نیمی از مردم ایران برای تأمین نیازهای سلولی خود با مشكل مواجه هستند.
روزنامه همشهری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.