Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

 
 
 

بسم الله الرحمن الرحیم

نوشتن متن و یا سرودن شعر که تراوش ذهن آدما میباشد مستلزم این است که در خصوص آن موضوع اطلاعات کافی و کامل داشته باشد لذا با توجه به درخواست دوست عزیزم آقای اکبری بنده حقیر چند بیتی را درباره روستای بسیار زیبای خرمکو به قلم کشیده ام لذا به دلیل اینکه بنده اهل پاکده میباشم و شناختی زیادی از آداب و رسوم و مناطق آن را نداشتم شاید در وصف آن قصور کرده باشم به همین دلیل پیشا پیش عذر خواهی کرده و این قطعه را به دوست گرانقدرم  آقایان علی اکبری لیاولی ، حبیبی خرمکوهی و همه عمارلویی های عزیز به ویژه عزیزان آن دیار یعنی خرمکو تقدیم میدارم

خرمکو ( خرپو)

جنوب نقشه گیلان نگاه کن         برو عمارلو را از آن جدا کن

دوتا نام آمده خورگام و فاراب      پس از پاکده تو خرمکوه، دریاب

خرمکو ، تنها یک روستا نباشد         قشنگیش کار هر اوستا نباشد

هنرمندش فقط اوستا کریم است    که او بخشنده و دائم رحیم است

چه سرسبز و طراوات دارد آنجا       چقدر مردم سخاوت دارند آنجا

گل ختمی ،  کتیرایش  بگویم         گل  بابونه اش  را  من ببویم




ادامه مطلب

طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
نوشته شده در تاریخ 1392/07/17 توسط

انواع مشاغل کشاورزی،دامداری در زندگی روستا

هرکس در طی زندگی و گذران عمر جهت کسب روزی مشاغل متفاوتی را تجربه می کند. می توانم بگویم که بنا به شرایط محیطی و روابط خانوادگی، دراین مسیر  بعضی افرادتقریباٌ دستی به همه انواع کار رایج در منطقه روستائی  و تا حدودی بعضی از کارهای محیط شهری  داشته ام .در روستای خرمکوه بعضی از این کارها در گذشته بیشتر رواج داشت که بعضی از آنها که در خرداد و تابستان بیشتر رونق داشت را جهت یادآوری خاطرات گذشته برای دوستان آورده ام.

هیمه بار: کار هر بچه روستائی

وره گلشی: (حفاظت و بزرگ کردن بره گوسفنددرباغ های نزدیک روستا)

ولگ زنی  :(بریدن شاخه های نازک حاوی برگ بعضی از درختان و درختچه ها جهت خوراک دامها و بچه های آنها)

بریدن علف با درگز(واش چینی)

ولگ جمع کنی:(درآواخر پائیز شاخه های حاوی برگ زرد درختانی مثل وی و یا وزم(به زبان محلی) را جمع آوری ،بسته بندی و جهت خشکاندن برگ آنها بمنظور خوراک زمستانی دامها در محل های خاصی مثل لای تنه ۲درخت، روی هم  بطورمناسب چیده شده  تا درفصل زمستان به طویله دامها منتقل وبعنوان جایگزین علوفه مصرف گردد.جالب اینکه اجزاء چوب نازک خشک شده این بسته ها که  منبع خوبی برای آتش افروزی از جمله چهارشنبه سوری (گوگل چهارشنبه)استفاده میگردد.

علف ریسی

واش چینی:(علف چینی درفصل بهاروتابستان و خشکاندن ،ریسه(تابیدن)، انتقال بصورت کوله پشتی یا ازطریق قاطر واسب وشاید الاغ - جاه دادن در کاهدان برای فصل زمستان . ابزار مورد استفاده برای بریدن علف،  داره(نوعی داس) و به حالت نشسته و بعدها درگز در حالت ایستاده استفاده می شد.

جمع کردن علف

 گدم(گندم) بینی:(یا جو  در واقع درو کردن گندم با داس مخصوص و یا همان دره در فصل برداشت می باشد که کاری سخت و طاقت فرسا در گرمای اوایل تابستان و همراه کمر درد بود .بعد از درو ،جمع آوری بسته های مربوطه انتقال به مکان مخصوص  و چیدن بسته ها در روی زمین یا بلندی(کوه) تا موقع خرمن می باشد

 

خرمن کردن:(با کانگاه که برگ تیز گندم همراه عرق بدن باعث سوزش بدن می شود.

 

 

 

واش بار: همراهی کردن با الاغ و قاطر که بار علف و یا محصولات دیگر را به مقصد برساند.منبع عکس





طبقه بندی: جاذبه هاو توانمندی ها ،  فرهنگ،آداب و رسوم ،  تصاویرخُرّمکوه،عمارلو،رودبار،  صنایع دستی و مشاغل، 
دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: مشاغل کشاورزی، زندگی در روستا، علف چینی، درو کردن گندم،  
نوشته شده در تاریخ 1388/04/18 توسط

به نام حضرت دوست    که هرچه داریم از اوست
ادامه"نظری بر باورها در روستای خرمکوه"
حیوانات و پرندگان
-وجود حیوان در خانه باعث می شود تا قضا و بلا رفع شده و آسیبی که به افراد می خواهد برسد به حیوانات برسد.
-مار با توجه به فراوانی مار در منطقه خیلی از باورها و ضرب المثل ها در مورد این حیوان است برای نمونه:
اگر مار در خانه باشد نباید آسیبی به او رساند زیرا ماری که در خانه است خوب است و روزی می آورد.
اگر مار زخمی شود ،پس از بهبودبرگشته و ضاربش را نیش می زند.
اگر کسی در خانه اش مهره مار باشد خیلی خوب است و برکت و روزی وی زیاد می شود.
-سگ
-اگر روی سگ آب بریزیم دست زگیل می زند. برخی راویان این مسئله را تجربه کرده و به آن کاملا باور داشتند.البته این باور در سایر نقاط کشور هم وجود دارد.
-در جایی که سگ وجود دارد جن و پری جرات حضور در آن مکان را ندارند زیرا از سگ می
ترسند و به آنها آسیب می رساند.در این خصوص داستانهایی نیز از قدیم نقل می کردند.
-پرندگان
وقتی که کشکرک ( keshkerak) -زاغ-در خانه ای بلند می خواند نشانگر وارد شدن مهمان است.
کشکرک پرنده ای است مانند گنجشک و از کلاغ کوچکتر و رنگی با دم سفید ، پرهای آبی و شکم سیاه. بر این باور هستند کهکشکرک انسان پرهیزگاری بوده که بر اثر ارتکاب عمل
خلاف یا توهین تبدیل به پرنده شده است.
لطفا ادامه مطلب را مشاهده بفرمایید



ادامه مطلب

طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: نظری بر آداب، رسوم و باورها در روستای خرمکوه، حیوانات و پرندگان،  
مطالب مرتبط: نظری بر آداب ،رسوم و باورها در روستای خرمکوه(1)، نظری بر آداب ،رسوم و باورها در روستای خرمکوه(2)،  
نوشته شده در تاریخ 1388/04/7 توسط

*ازدواج (عروسی)
- خواستگاری
برای خواستگاری یکی از بزرگان خانواده داماد به خانه دختر می رود و بعد از اظهار مطلب و فرصت چند روزه و در نهایت گرفتن جواب مثبت و موافق آنها ، مرحله اول که نشان گذاری( Neshangozari)است آغاز می شود.چند روز بعد یک دستمال ابریشمی قرمز ، یک پیراهن یا شلوار سنتی ، یک انگشتر نقره و مقداری شیرینی و شکلات و نان برنجی و کشمش و نخود (نخودچی) را در یک سینی بزرگ که در اصطلاح محلی به آن مجمع (Majmaa ) یا طبخ Tabakh ) می گفتند گذاشته و مادر یا خواهر داماد یا یکی از کسانی که به داماد خیلی علاقه داشت حمل کرده و به خانه عروس می بردند. در این مرحله داماد آنها را همراهی نمی کرد و در خانه می ماند.

لطفا ادامه مطلب را مشاهده بفرمایید



ادامه مطلب

طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: نظری بر آداب، رسوم و باورها در روستای خرمکوه، برخی باورهای دیگر در مورد ازدواج:، *ازدواج (عروسی) - خواستگاری، شیرنی خوران( Shiranikhoran)، حنابندان، عروسی،  
نوشته شده در تاریخ 1388/03/26 توسط

درخصوصآداب ورسوم وباورها،باتوجه به اطلاعات جمع آوری شده و تجربیاتی که در میدان تحقیق به دست آمد به شرح زیر طبقه بندی شد:
* ایام                *تولد                *مرگ               *حیوانات
*مناسبات اجتماعی شامل مسافرت ، عروسی *کشاورزی                  
کشاورزی:-در مورد ایام هفته اعتقاد بر این بوده است که روزهای پنج شنبه و سه شنبه در کشاورزی برای پاشیدن بذر در زمین مناسب است چون در این دو روز اگر بذر بپاشند خیر و برکت آن زیاد می شود ولی در روزهای شنبه و چهارشنبه بر این باورند که نباید در زمین بذر پاشید چون خیر و برکت آن کم می شود.
در باره سفر هم در روزهای شنبه و چهارشنبه به مسافرت نمی رفتند چون معتقدند اگر در این دو روز به مسافرت بروند عاقبت خوبی ندارد و به قول معروف خیر پیش نمی آید.                                                              

-برای بیرون بردن گوسفندان به ییلاق نیز روز پنج شنبه را انتخاب می کنند.
روزهای تاسوعا، عاشورا و 28 صفر کار حرام است و کسی در این روزها کارهای ساختمانی یا کشاورزی انجام نمی دهد به ویژه اگر همراه با گرفتن مزد باشد.

لطفا ادامه مطلب را مشاهده بفرمایید



ادامه مطلب

طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: نظری بر آداب، رسوم و باورها در روستای خرمکوه، * ایام *تولد *مرگ *حیوانات *مناسبات اجتماعی شامل مسافرت، عروسی *کشاورزی،  
مطالب مرتبط: نظری بر آداب ،رسوم و باورها در روستای خرمکوه(2)، نظری بر آداب ،رسوم و باورها در روستای خرمکوه(قسمت سوم و پایانی،  
نوشته شده در تاریخ 1388/03/19 توسط
نوشته شده در تاریخ 1387/12/27 توسط

پیش عید
مراسمی به یاد کسانی که در یک سال قبل از دنیا رفته اند .‏
معمولا یکی دو روز مانده به عید مراسم پیش عید در محل برای درگذشتگان گرفته می شود و بعد از مراسم به سر ‏مزار آنان و همه مردان رفته ،فاتحه خوانی می کنند .معمولا در عید دیدنی هم مردم محل ابتدا به خانه آن هایی که ‏عزیزانشان را از دست داده اند می روند و سال نو را به آن ها تبریک می گویند.لباس سیاه را از تن اعضای خانواده در می آورند.سفره عید در منزل این افراد هم یا ‏نیست و یا مختصر می باشد.‏

آرزوی سال خوب برای همه
‏  ‏





طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
نوشته شده در تاریخ 1387/12/26 توسط

خوش قدم
روز نوروز و شب چهارشنبه سوری باید یک نفر " خوش قدم " اول وارد خانه شود. کسی را که از قبل در نظر ‏گرفته ان با هماهنگی قبلی به خانه می آورند و معمولا چیزی به عنوان تشکر به او هدیه می دهند،جالب اینکه ‏کسی که بار اول در چهارشنبه سوری بیاید همان شخص در روز اول عید باید به خانه بیاید.

دید و بازدید نوروزی، یا عید دیدنی
از جمله آیـین های نوروزی، دید و بازدید، یا " عید دیدنی " است. رسم است که روز نوروز، نخست به دیدن ‏بزرگان فامیل، طایفه و شخصیت اجتماعی و منزلتی می روند. در بسیاری از این عید دیدنی ها، همه کسان ‏خانواده شرکت دارند.‏
‏" دیدن" های نوروزی که ناگزیر " بازدید " ها را دنبال دارد، و همراه با دست بوسی و روبوسی است، در ‏روزهای نخست فروردین، که تعطیل رسمی است، و گاه تا سیزده فروردین ( و می گویند تا آخر فروردین ) بـین ‏خویشاوندان و دوستان و آشنایان دور و نزدیک، ادامه دارد. رفت و آمد گروهی خانواده ها، در کوی و محله  هنوز از میان نرفته است. این دید و بازدیدها، تا پاسی از شب گذشته، به ویژه برای ‏کسانی که نمی توانند کار روزانه را تعـطیل کنند، ادامه دارد. صد سال به(بهتر) از این سال ها،بهار مبارک ،سال ‏نو مبارک ،و تبریک هایی از این قبیل همراه با روبوسی رد وبدل می شود.جالب اینکه گاهی به چند تا خانه می ‏روی و کسی را در خانه نمی یابی!!‏
عیدی دادن
عیدی دادن یک رسم جالب و خوشایندی مخصوصا برای بچه هاست.حالا که عید اومده خوب ((تی عید تره مبارک    ‏می عیدی)) حالا باید کیسه رو شل کنی و تا می تونی عیدی بدی ها چی شد عرق کردی؟خوش به حال اونایی که ‏چند تا بچه همراه خودشدن دارند و از این طرف جبران می کنن.شوخی بود! . عیده دیگه !تا باشه از این خرج ‏ها!حالا دایی (خالو جان و عاموجون ) صدات می کنند .بگذریم. راستی عید شما مبارک.‏

صدسال به از این سال ها!!!

 

 





طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
نوشته شده در تاریخ 1387/12/26 توسط

شال توودن
‏«شال اندازی
»
هم از رسم‌های پرشور و زیبای چهارشنبه‌سوری درخرمکوه بوده است. هنگامی که شب ‏چهارشنبه‌سوری فرا می‌رسد، پسران جوان شال یا دستمالی بر می‌دارند و برای شال‌اندازی و یا دستمال‌اندازی به ‏خانة همسایگان و اهل محله می‌روند. معمولاً بر سر راه، گلی هم می‌چینند و به گوشة دستمال می‌بندند. پس از ‏رسیدن به خانة مورد نظر شال را از در اتاق یا  هواکش بالای خانه ( لویجین) به داخل می‌اندازند و خود در ‏گوشه‌ای پنهان می‌شوند. صاحبخانه مقداری  شیرینی و گاهی هم پول، به جای گل، در دستمال یا شال می‌بندد و آن ‏را در آستانة در قرار می‌دهد و شال‌انداز آن را برمی‌دارد و می رود.اگر شال انداز سید باشد بیشتر تحویلش می ‏گرفتند و اگر از دوستان یا آشنایانی که با هم شوخی دارن ،باشند ممکن است جهت شوخی چیز غیر منتظره ای در ‏شالش قرار می دادند. ‏

عیدتان مبارك





طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
نوشته شده در تاریخ 1387/12/25 توسط

گِله كار:
تزیین و پوشش دیوار و كف اطاق خانه های روستایی در خرمکوه ، هر خانواده در یك روز اسفند ماه نمدها،فرش  ‏و زیر اندازخانه را به حیاط می ریخت، خاك رس ( خاك بعضی از زمینها رسی بود و چون قیمت نداشت هركس ‏از هر جا می توانست خاك رس بردارد) یا خاک سفید، در حیاط خانه می ریخت و مقداری آب  و کاه گندم یا جو  ‏به آن می پاشید و لگد می زد (پا برهنه شبیه درجا زدن سربازان ) تا حالت ارتجاعی پیدا كند. آنگاه لایه ای از گل ‏را با ماله ی چوبی به كف اطاق ،دیوارها(معمولا خاک سفید) می كشید كه پوشش آن صاف و تمیز شود ، «گل ‏كار» در چند ساعت خشك نمی شد و حداکثر سالی دو یا سه بار بار « گل كار » می كردند تا پستی و بلندی خاك ‏كف اطاق ،دیوارها و پشت بام هم تراز شود.‏

پیشاپیش نوروز مبارك





طبقه بندی: فرهنگ،آداب و رسوم ، 
دیدگاه ها : نظرات
نوشته شده در تاریخ 1387/12/23 توسط
(تعداد کل صفحات:2)      1   2  
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات